Preek Sondag 13b

Lees: 1 Pt. 1:13-2:10

Teks: 1 Pt. 1:17-19, 2:9

HK: Sondag 13:34

Psalms: 107: 1,2; 119:12,13; 25:1; 107:3,7; 72:1,2

1. Inleiding:

Ons oordink die veelseggende titel óns Here. Dit beteken: óns Eienaar, óns Besitter, óns Heer, óns Koning. Ons moet nie die óns vergeet nie.

In vraag en antwoord 34 is sprake van ‘n regeringsverandering: óns is verlos van die slaweheerskappy van die duiwel; óns staan nou onder die genadeheerskappy van ons Here Jesus Christus.

Maar óns vryheid het God ‘n ontsaglike duur prys gekos: die offer van sy Seun. Deur die offer van Lam het Hy óns gemaak van slawe van die sonde, die duiwel en die dood tot eiendomsvolk van God.

Maar hierdie hoë prys, hierdie regeringsverandering dring en bring óns ook tot ‘n lewe van dankbaarheid. As eiendomsvolk moet óns uit die krag van hierdie verlossing ook leef en praat en dink soos dit kinders onder die heerskappy van ons nuwe Koning en Eienaar betaam.

Ek oordink dit aan die hand van drie gedagtes:

1. ons slawelewe waarvan óns verlos is;

2. die prys wat God vir óns moes betaal het; en

3. die dankbaarheid waartoe dit ons as verloste slawe bring en dring.

Eerstens dan:

2.1. ons slawelewe waarvan óns verlos is

Die lesers aan wie Petrus hierdie brief skryf, was voor hulle oorgang tot die Christendom heidene.

As die apostel oor hulle vroeëre lewe praat, beskryf hy dit as slawediens. Weliswaar noem hy hulle nie in soveel woorde slawe nie, maar die hele verband gaan oor verlossing uit die slawehuis. Hulle was dus slawe.

WANT: Die hele gedeelte wat ons gelees het, is ook vol van beelde wat ontleen is aan die geskiedenis van Israel in Egipteland en die gebeurtenis van die uittog.Ons sal dit in die hele verstaan van hierdie gedeelte goed moet onthou.

Soos die Israeliete eertyds in die slawehuis van Egipte was, soos was die lesers van hierdie brief ook in ‘n slawehuis. Hulle was slawe van die duiwel, die sonde en die dood.

Wanneer Petrus nou hierdie slawelewe beskryf, noem hy dit ‘n ydele lewenswandel. Daarmee bedoel hy: ‘n leë lewe, ‘n lewe sonder sin. Die enigste vrug wat dit uiteindelik oplewer, is die toorn van God en die ewige dood. Dit is die vreeslik uiteinde van dié slawebestaan.

Nou mag u miskien sê: Wat het dit alles met ons te make? Ons was tog nooit heidene nie? Ja, sekerlik nie heidene nie, maar tog slawe. Dit leer ons eie belydenis ons. Want in vraag en antwoord 1 van die Kategismus. word gevra na ONS troos. Dan lui die antwoord dat ons – ja, ook ons – losgekoop is: Ons is met die kosbare bloed van Christus uit die slaweheerskappy van die duiwel verlos. Agter ons lê dus eweneeneens ‘n slawehuis en ‘n slawebestaan. Ons was in ‘n dood-loopstraat,’n pad wat onvermydelik moes uitloop op die ewige dood.

Maar Petrus het nog meer te sê oor die vroeëre lewe van sy lesers: Dit is deur hulle vaders aan hulle oorgelewer. Hulle goddelose lewenswandel het hulle dus in hulle ouerhuise aangeleer. Daarmee wil Petrus ons leer wat ‘n geweldige houvas die opvoeding, die tradisie op ons het. Wat jy in jou ouerhuis geleer het, vader se invloed en moeder se opvoeding, het ‘n enorme houvas op jou. Die verkeerde voorbeeld van ouers, die sonde, het ‘n ystergreep op die mens.

In kort saamgevat: hierdie lesers van Petrus se brief was slawe, in die slawehuis van die sonde. Hulle was vasgeboei, ja, só vasgeketting dat hulle self nie daaruit kon loskom nie. Hulle wou ook nie. Daarom sou hulle lewenslank slawe gebly het.

Dit geld ook van ons. As ons aan onsself oorgelewer was en op eie bene moes staan, sou ons vir altyd slawe gebly het. Uit eie krag sou ons ons nie kon ontworstel het aan die houvas van die duiwel nie. Daarom sou almal van ons uiteindelik ondergegaan het in die dood van die hel, ons saam met die ontvangers van hierdie brief.

Alles het hopeloos gelyk. Maar toe het daar ‘n wonder gebeur. En dit bring ons by die tweede punt:

2.2. die prys wat God vir ons betaal het

Toe alles totaal en al uitsigloos gelyk het, toe het God ingegryp.

Toe dit gelyk het asof hierdie lesers nooit uit die slawehuis van die sonde sou kom nie en tot ewige ondergang gedoem was … toe het God kragdadig ingegryp om hulle uit die toestand van geestelike en sedelike slawerny te bevry. Sy hand breek immers die sterkste ketting!

Die koper-kerkerdeur het

gewaggel voor Gods mag

wat ysters weggebeur het,

verbreek het met een slag. (Ps.107:7, berymd)

God het dit gedoen. Die verlossing was net sy werk. Hierdie teksverse is vol daarvan: van die Here se werk. In hierdie redding het die mens geen hand gehad nie, maar alles het net uit God se hand gekom. Dit geld ook van ons s’n. Daarom:

Laat hul Hom dank bewys,

vir redding wat so soet is,

Hom voor die mense prys,

omdat Hy groot en goed is. (Ps.107:7)

God het dit dus gedoen, maar HOE het God dit gedoen?

In ons teksgedeelte sinspeel Petrus op die uittog uit Egipte, op die bloed van die Lam en op die vrykoop van die volk. Reeds in vers 13 hoor ons uittog-taal: “… omgord die lendene (die heupe) van julle verstand”. Die aand van die uittog moes die Jode hulle mantels opbind, sodat hulle makliker kan stap. Hulle moet hulle reisgereed maak.

Die woorde loskoop en die lam sonder gebrek en vlekkeloos slaan eweneens terug op die verlossing uit die slawehuis. Dit moet onmiddelik in ons herinnering oproep die geskiedenis van die bevryding uit Egipteland.

In daardie donker nag sou die verderfsengel van God deur Egipteland trek. Met sy oordeelsswaard sou hy almal tref. Nee, tog nie almal nie. Sekere mense sou die gerig ontkom. Die Israeliete, die kerk van die Ou Verbond, sou dit vryspring.

Dit laat ‘n mens dadelik vra : Waarom het hulle wel aan die straf ontkom? Was dit omdat hulle soveel beter was as al die ander mense? Nee. Nou hoe het hulle dan ontsnap aan die oordeel? Die antwoord lê in wat God gedoen het.
Hy het iets gegee: ‘n lam! In opdrag van die HERE moes elke huisvader naamlik ‘n lam neem sonder gebrek. Die moes hulle slag en die bloed daarvan aan die bo-drumpel en die deurposte van die huis smeer. As die verderfsengel die bloed van die lam sien, sou Hy verbygaan. Die lam was dus die geheim van Israel se ontkoming. Die lam was ook die geheim van hulle uittog. As dit nie vir die lam was nie, sou Israel nooit daar uitgekom het nie. Dan sou hulle saam met die Egiptenaars vergaan het in die slawehuis. Die lam het hulle dus vrygekoop.

In ons teksvers, vers 19, laat Petrus ons sien na Wie al die paaslammers verwys het: dit was Christus. Want Hy is die Lam van God wat die sondes van die wêreld wegdra. Op Golgota het sy Vader Hom vir ons geslag en deur sy bloed gaan die gerig by ons verby. Hy is die geheim van ons bevryding uit die slawehuis van die sonde.

In die Ou Testament het alleen lammers wat sonder gebrek was, in aanmerking gekom as paaslammers. Dit sê ook al weer iets van Christus: Hy was sonder sonde, sondegebreke. Daarom was Hy die volmaakte offer van God aan God om ons met God te versoen.

Maar waarom vertel Petrus al hierdie dinge aan sy lesers? Hy wil ons ook leer waartoe ons verlos is:

2.3. die DANKbaarheid waartoe hierdie duur offer ons dring en bring

Ons gelese gedeelte is ‘n groot oproep tot heiligmaking en dan geklee in die taal van die uittog uit Egipte. In vers 16 byvoorbeeld hoor ons die woorde van Levitikus 11:44: “Wees heilig, want Ek is heilig”. Die verlossing deur die Paaslam het ook implikasies gehad vir die Israeliete se daaglikse lewenswandel.

Daarby sluit Petrus aan, wanneer hy sy lesers herinner aan hulle vroeëre onheilige, ydele lewenswandel, waaruit hulle verlos is deur die kosbare bloed van Christus, soos van ‘n lam sonder gebrek en vlekkeloos.

Met die kosbare – die kosbare bloed van Christus – wil hy ook sê: mense, dink tog hoe hoog die prys was, wat vir julle bevryding betaal is. Dink tog daaraan: Dit het die Vader ALLES gekos. Dit het Hom sy Seun gekos. En dink tog daaraan: Dit het Christus die bittere en die smadelike dood van die kruis gekos.

Dink tog daaraan mense, sê Petrus ook vir ons vandag.

Reeds in antwoord 1 bely ons Heidelberger: Christus het ons met sy kosbare bloed uit alle heerskappy van die duiwel verlos. En dan laat ons belydenis ons ook eweneens die implikasie daarvan sien: Hy verlos my van alle heerskappy van die duiwel en Hy maak my sy eiendom.
maak Hy my van harte gewillig en bereid om verder vir Hom te lewe.

Daar lê al ongeveer twintig eeue geskiedenis tussen die eerste lesers van Petrus se brief en ons. Hulle was mense wat uit die heidendom oorgegaan het na die Christendom. Ons is vandag getuies van ‘n breë beweging in die omgekeerde rigting: van die Christendom na die moderne heidendom.

Christelike norme en standaarde word steeds meer opsy geskuif en afgeskaf ook in ons eie land. Ons kan maar net dink aan dinge soos dobbelary en aborsie, die afskaffing van die doodstraf en die stroom van pornografie wat oor ons spoel, die verwyning van gesag en respek vir gesag. Ook hier sien ons dit dus: die beweging terug na die heidendom.

Dit maak dit vir die kerk van vandaag ook die vraag aktueel: Hoe kan ons die stroom keer? Wat is ‘n geskikte damwal? Hoe kan ons voorkom dat ons en ons jeug nie ook meegesleur en weggespoel word in ‘n see van afval en moderne heidendom nie?

Ons teks gee ons die antwoord in geen onduidelike taal nie: deur aan onsself en aan ander gelowiges voor te hou: Christus, die Lam van God, die hoë prys wat God vir ons betaal het, die nuwe genadeheerskappy van ons Here.

As daar een ding is wat die kerk van vandag nodig het, dan is dit ‘n Christus-prediking. Ons moet weer onder die indruk kom van die grootheid en die heerlikheid van sy offer. Dit moet ons weer diep in ons hart aangryp. Dit moet ons weer ontroer dat God soveel, so ontsaglik veel vir ons oorgehad het. Ja, soveel dat Hy sy eie Seun nie gespaar het nie.

Ons sal die kerk nie red deur allerlei moderne fieterjasies nie, maar slegs deur die stokou evangelie van die kruis. Ons sal ons jongmense nie behou deur allerhande nuwighede in die kerk in te voer nie, maar alleen deur aan hulle die eeue oue evangelie, die verhaal van God se hoë prys, aan hulle voor te hou.

Daar is vandag ‘n tendens, nie alleen in ander kerke in die wêreld en in ons land nie, maar ook in ons eie Gereformeerde Kerk om alles te vernuwe. So word getrag om mense in die kerk te hou en dit vir die mens interessant te maak. Helaas gebeur dit dat in die proses die mens al meer en meer op die voorgrond kom en dat Christus op die agtergrond skuif.

Die brief van Petrus gee ons ‘n ander oplossing: hou aan die kerk Christus voor! Herinner die kerk, volwassenes en jeugdiges aan hierdie een evangelie: die evangelie van die krag van die kruis en God se hemelhoë prys.

Ons is verlos van die heidense lewenswandel wat deur ons heidense voorvaders aan ons oorgelewer is. In plaas daarvan het ons ‘n ander Vader ontvang: ons hemelse Vader. En Hy hou aan ons ‘n ander lewenswandel voor: ‘n lewe van dankbaarheid vir die hoë prys wat Hy vir ons betaal het.

Wandel in vrees (v 17) roep Hy ons op. Daardie vrees wys nie in die rigting van angs nie, maar eerder in die rigting van respek en eerbied en liefde. En daardie vrees blom en bloei op waar daar weer waardering is vir die hoë prys wat God vir ons betaal het. Verwondering oor die offer van die kruis en die liefde van die Vader in die gawe van sy Seun, lewe uit die verlossing – dit is die grond en die voedingsbodem van ‘n ware dankbaarheidslewe.

Ook 1 Petrus 2:9 is weereens uittogstaal, taal uit Eksodus 19: Maar julle is ‘n uitverkore geslag, ‘n koninklike priesterdom, ‘n heilige volk, ‘n volk as eiendom verkry, om te verkondig die deugde van Hom wat julle uit die duisternis geroep het tot sy wonderbare lig. Dit is die bedoeling, daarom is julle konings en priesters, daarom is julle ‘n volk as eiendom verkry: met die oogmerk om te verkondig die deugde van Hom wat julle uit die duisternis geroep het tot sy wonderbare lig.

Daar moet ‘n verkondiging
van ons uitgaan, ons wat eiendom is van die Here: Ons moet sy deugde verkondig. Dit is deel van ons heiligmaking, van ons eiendomsvolk-wees: om die deugde van God te verkondig – sy geregtigheid, sy heiligheid, sy genade, sy verlossing. Dit sal ‘n verkondiging moet wees nie net in woorde nie, maar ook in dade. Mense sal moet kan hoor en sien dat ons ‘n ander Here het, dat ons ‘n regeringsverandering ondergaan get, dat ons nie meer onder die heerskappy van die duiwel staan nie.

3. Slot

Die titel Here herinner ons aan ons regeringsverandering.

Verlos van die heerskappy van die duiwel kry ons vroeër sinnelose lewe ryk betekenis. Ons lewe word nou is is nou verkondiging van die groot dade van God.

AMEN.

Lewer kommentaar

Verskaf jou besonderhede hieronder of klik op 'n logo om in te teken:

WordPress.com Logo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by WordPress.com. Log Out /  Verander )

Google+ photo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Google+. Log Out /  Verander )

Twitter picture

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Twitter. Log Out /  Verander )

Facebook photo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Facebook. Log Out /  Verander )

Connecting to %s