Argief

(5) Abraham-dagstukke: die stokou geloof

Daar was meer hervormers as net Calvyn en Luther in die tyd van die Reformasie. In Zürich was daar ‘n man met die naam Heinrich Bullinger. Bullinger het ‘n baie mooi boek oor die Christelike geloof geskryf. Die titel van die boek is Die ou geloof. In daardie lesenswaardige boekie toon Bullinger aan dat die Christelike geloof nie eers in die Nuwe Testament sy onstaan het nie. Die Christelike geloof is ‘n stokou geloof. Die hele verlossing van Christus Jesus is reeds lank, lank tevore beloof en geprofeteer ook aan die mense van die Ou Testament. Daarom het óók die aartsvaders – óók Abram dus – ons Here Jesus Christus in die gees gesien en op Hom vertrou. By ons is alles wel duideliker én ons het die vervulling, terwyl dit by hulle nog in ‘n mate donker was en ‘n saak waarvoor hulle nog gebid het.

Bullinger beroep hom vir sy standpunt op die kerkgeskiedskrywer Eusebius van Caeserea. Eusebius het alreeds in die twaalfde eeu geskryf: Almal vanaf Abraham terug tot op die eerste mens was Christene, al het hulle die naam Christen toe nog nie gedra nie. Dan verduidelik Eusebius: Die naam Christen beteken immers: iemand wat op Christus vertrou, iemand wat deur die leer van Christus aan die geloof, aan die genade, aan die geregtigheid van God vashou. En dit is presies wat die heilige aartsvaders gedoen het.

Daarop kan ons uitbrei: Christus het Abram verlos uit Ur van die Chaldeërs; Christus, die God van heerlikheid, het aan Abram verskyn; Christus het met Abram gepraat; en Christus het aan Abram sy eise en beloftes gegee.

  • Op grond van die Woord kan ons sê: Die heerlikheid van Christus straal ons toe in die Evangelie.
  • én – op grond van die Woord moét ons sê: die heerlikheid van Christus vol genade en waarheid het óók Abram verlig onder andere in die Woord van Genesis 12 vers 1 tot 3.

Ons bely hierdie dinge waarvan Bullinger praat trouens ook in antwoord 19 van ons Kategismus. Daar bely ons uitdruklik: God het die heilige evangelie (ook) deur die heilige aartsvaders laat verkondig:

  • die evangelie – let wel;
  • die evangelie – wat is dit anders as Christus?

Daarom: die geskiedenis van die aartsvader Abraham is verkondiging van Christus en sy werk.

Abraham, julle vader, het hom verheug dat hy my dag sou sien; en hy het dit gesien en het hom verbly. (Joh 8:56)

(4) Abraham-dagstukke: Chrístus het aan Abram verskyn, hom verlos deur sy Woord – God se omkeerstrategie

Ons lees nie dat Abram eerste na die HERE toe gekom het nie. Inteendeel, die eerste wat ons hoor, is die genadige roepstem van die HERE wat na hom te uitgaan (Gen 12:1-3). Terwyl Abram met die rug na God toe leef en Hom nie soek nie, soek die HERE hom op en roep hom tot ‘n lewe in sy salige teenwoordigheid. So is dit altyd: God is die eerste in die verlossing van die mens.

Chrístus het aan Abram verskyn, want in Handelinge 7 vers 2 sê Stefanus: Die God van die heerlikheid het aan Abraham verskyn. Dit is Christus. Hý is die God van heerlikheid. In 1 Korintiërs 2 vers 8 noem Paulus Hom die Here van die heerlikheid en in Johannes 1 vers 14 staan daar: Die Woord het vlees geword en ons het sy heerlikheid aanskou, ‘n heerlikheid soos van die Eniggeborene wat van die Vader kom—vol van genade en waarheid.

Hoe trek Christus Abram op uit die moeras van die heidendom? Hy verskyn aan Abram en sy heerlikheid (vol genade en waarheid)straal Abram toe in sy roepende Woord. In ‘n paar onopvallende woordjies staan dit daar: En die HERE het gesê. Dit wil sê: Deur sy Woord bevry die God van heerlikheid Abram van die afgodedom.

Die uitdrukking die God van heerlikheid kom uit Psalm 29, die Onweerspsalm, die Psalm van die sewe donderslae, die Eer aan God in die hoogste hemele van die Ou Testament. Sewemaal hoor ons in Psalm 29 van die stem van die HERE: Die God van eer (= die God van heerlikheid) donder. Die stem van die HERE is met krag; die stem van die HERE is met heerlikheid. Die stem van die HERE breek seders; ja, die HERE verbreek die seders van die Líbanon. (vv 3-5).

  • Die donderslae van die Stem van die HERE weerklink in die lewe van Abraham en Abram word ontwortel uit sy onvrugbare, doodbringende heidense grond.
  • Die God van heerlikheid spreek en Abram word ingeplant in die vrugbare, lewebringende Woord van Christus.

Só – en nie anders nie – só word die kerk gebore: die Stem van Christus is met krag, die Woord van Christus is met heerlikheid.

Toe het Abram weggetrek – soos die HERE hom gesê het (Gen 12:4). Toe – nadat die HERE gespreek het. Toe eers.

Omkeerstrategie? Dit kan nét die God van heerlikheid doen en dit doen Hy nét deur sy Woord. En dan – dit is helaas nodig om dit uit te spel – deur die Woord van heerlikheid vol van genade en waarheid: die Woord van die kruis en opstanding van Christus. Toé – dan eers, sal daar omkeer kom in die kerk. Wanneer gaan ons begin glo in die omkeerstrategie van God: die strategie van die gepredikte Woord?

(3) Abraham-dagstukke: omdat die kerk geseënd is met die Seun, kán en sál en moét die kerk ’n seën wees

In Genesis 12:2 belowe die HEREaan Abram: En Ek (die HERE)sal … jou seën en jou naam so groot maak, SODAT jy ‘n seën sal wees.

Hierdie seën slaan op Niemand anders as ons Here Jesus nie! Immers, uit Abram se nageslag sou die Heiland van die wêreld gebore word.

Omdat Abram hierdie sëen gehad het, daarom sou hy ‘n ook sëen wees vir die wêreld. Sien u hom daar ry op die lang pad na Kanaän? Die evangelie op ‘n kameel se rug! Ja, want uit Abram sal gebore word die Saligmaker van die wêreld en elkeen wat glo in die beloftes wat aan hierdie man geskenk is, hulle sal geseënd wees.

In vers 2 in die 1953-vertaling staan daar: dat jy ‘n seën sal wees. In die oorspronklike staan dit letterlik as ‘n gevolg en as ‘n bevel: SODAT (gevolg) jy ‘n seën sal en MOET (bevel) wees Omdat hy geseën is, sal hy ook gevolglik ‘n seën wees. Omdat hy geseën is, moet hy ook ‘n seën wees.

Dit sê ontsaglik baie vir ons as Nuwe Testamentiese Kerk: Abraham en die volk wat uit hom gebore word, sal, ja moet ‘n seën wees vir mense. En die rede daarvoor is: Die kerk is geseënd met die Evangelie, met die Seun van God. Daarom en so en as gevolg daarvan is die kerk ‘n seën. Maar nou moét ons ook ‘n seën wees deur Christus te verkondig.

Is ons ‘n seën vir ons omgewing en vir ons kerkverband? Ons is en sal dit net wees as ons die seën, wat ons ontvang het, die Seën, die Seun van God verkondig.

Dit help nie om op lidmate en die regering en ons samelewing te bulder dat hulle hierdie of daardie wet van God moet eerbiedig sonder om hulle op hierdie Seën te wys nie. Dan is ons nie ‘n seën nie. Ons moet ook en veral leer hoé mense die wet kan hou: deur dieSeën/Seun van God en sy kruis.

Maar dit beteken ook: Wie belangstel in God se seën, in Christus en sy heil, hulle moet ook geïnteresseerd wees in sy kerk waardeur Hy seën. Want die HERE self maak Abram en die kerk tot draer en verkondiger van sy seën. Wie daarom by die kerk verbyloop, loop by God en sy seën verby. Wie teen hierdie seën ingaan, wie Christus verwerp – sulke mense sal deur God self vervloek word (v 3).

(2) Abraham-dagstukke: Geboorte uit niks, danksy Christus alleen

Die kerk sal uit Abraham gebore word.

Maar dit kan net die HERE doen.

As dit van Abraham afgehang het, as dit van die mens afgehang het, sou daar nooit ‘n kerk gewees het nie. Want in Genesis 11 vers 30 staan daar: En Sarai was onvrugbaar, sy het geen kind gehad nie.

Daarmee word die doodstoestand van Tera en sy geslag geteken – ook dié van Aram. Ja, óók Abram was geestelik dood, morsdood. Want wie en wat was Abram voordat die HERE hom geroep het? Hy was ‘n afgodsdienaar. Dit sê die Skrif self in Josua 24:2: Oorkant die Eufraat het julle vaders van oudsher gewoon – Tera, die vader van Abraham en die vader van Nahor, en hulle het ander gode gedien.

Ons moet daarom goed verstaan: dat God Abram geroep het, was nie omdat hy soveel beter as al sy tydgenote was nie.

Die geheim van Abram se roeping word aan ons onthul in Jesaja 29 vers 22. Daar lees ons: Die HERE het Abraham verlos. Letterlik staan daar: vrygekoop. Dit is dieselfde woord wat gebruik word vir Israel se verlossing uit die slawehuis van Egipte (Eks 12 en 13).

  • Israel is vrygekoop uit die slawehuis van Egipte deur die bloed van die Paaslam. Christus se offer was die geheim van Israel se verlossing uit die slawehuis van Egipte.
  • Dit is ook die geheim van Abraham se verlossing uit die slawehuis van Ur. Ook hy is vrygekoop. In Christus se offer lê die geheim van die geboorte van die kerk.
  • Dit alles word óók op óns toegepas in 1 Petrus 1 vers 18 en 19: Julle weet dat julle nie deur silwer of goud losgekoop (vrygekoop) is uit julle ydele lewenswandel wat deur die vaders oorgelewer is nie, maar deur die kosbare bloed van Christus, soos van ‘n lam sonder gebrek en vlekkeloos. Vgl. ook Gal.4:4,5.

Calvyn sê by hierdie geskiedenis: God wil in Abram se persoon duidelik laat sien vanwaar en op watter wyse die kerk tevoorskyn gekom het. Want die kerk het op daardie stadium nog soos ‘n droë stomp onder die grond verskuil gelê. Abram is ‘n voorbeeld van ons almal se roeping: In Abram sien ons dat die dinge wat nie is nie (nie bestaan nie), uitsluitlik deur God se genade uit niks tevoorskyn geroep word, sodat dit iets begin te wees.

  • Vanwaar kom die kerk dus? UIT NIKS.
  • Op watter wyse kom die kerk uit niks tevoorskyn? DEUR DIE WOORD, DEUR CHRISTUS.

(1) Abraham-dagstukke: Genesis, Boek van geboorte

Die naam Genesis beteken geboorte. Dit gaan in Genesis oor

•    die geboorte van hemel en aarde

•    en óók oor die geboorte van die kerk, die volk van God.

In Genesis 11:27 staan daar: En dit is die stamboom van Tera. Vir stamboom staan daar ‘n woord wat eintlik beteken: geboortegeskiedenis of geslagsgeskiedenis. Dit gaan dus vanaf Genesis 11 vers 27 tot Genesis 25 vers 11 oor die geboorte- of geslagsgeskiedenis van Tera, die vader van Abraham.

As ons egter daardie hoofstukke lees, sien ons: Dit gaan nié oor Tera nie, maar wél oor Abraham. Ek wil dit verklaar. Die bedoeling van die woord geboortegeskiedenis is nié: Nou gaan ons ‘n beskrywing kry van die geboorte- of geslagsgeskiedenis van Tera kry nie. Die betekenis daarvan is wél: Nou gaan ons sien wat uit Tera gebore is, wat uit hom voortgekom het.

Maar ons moet dit nog meer presies sê: Ons gaan sien wat die HERE daaruit gebore laat word het. Dit gaan om ‘n geboorte van bo-af, van God af.

Wát het die HERE uit Tera laat voortgekom? Die kerk, die volk van God.

Dit is geboorte deur God deur sy Woord: Net soos wat hemel en aarde gebore is deur die Woord van God, net so word die kerk gebore deur die Spreke van God.

Die kerk word gebore en instandgehou en staande gehou enkel en alleen deur God, deur die krag van sy Woord. Dit is vandag nog so. Dit moet ons baie goed besef.

Dit is: deur die Woord – en daardie Woord is Christus.

Sonder die Woord, sonder Christus, is daar géén genesis, géén geboorte, géén kinders, géén kerk nie.

Deur Christus word ons gebore as kinders van God. Sy Woord, sy kruis en opstanding, skenk aan ons die lewe.

Nou weet ons hoe belangrik die Woord, hoe lewens-noodsaaklik Christus is.